Μετά τη καταγγελία του Επιχειρησιακού Σωματείου εργαζομένων της εταιρίας για το "κλείσιμο εκατοντάδων θέσεων εργασίας, αυξημένο φόρτο, απλήρωτες υπερωρίες και εργασιακή εξάντληση, αλλά και κλίμα φόβου που προσπαθεί να επιβάλλει με σκοπό την αποτροπή της συνδικαλιστικής δράσης", πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με πανό και μοίρασμα κειμένων έξω από τα γραφεία της Pfizer Hellas στη Θεσσαλονίκη.
Η Pfizer, μέσα από την συνεχή ανάγκη για αυξανόμενη κερδοφορία, στοχεύει στη μείωση του κόστους παραγωγής κατά περίπου 7,7 δισεκατομμύρια δολάρια έως το τέλος του 2027, με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να πληρώνουν αυτό το κόστος.
Το κείμενο που μοιράστηκε:
ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ
Εδώ και αρκετό καιρό, πολλά τμήματα της Pfizer βρίσκονται σε μια διαδικασία συνεχών οργανωτικών αλλαγών που επηρεάζουν εκατοντάδες συναδέλφους/ισσές μας. Μέσα σε αυτές τις αλλαγές, η εταιρία προχωράει σε καταργήσεις τμημάτων, όπου οδηγεί τόσο στην εντατικοποίηση για τους/τις περισσότερους εργαζόμενους/ες όσο και στην απόλυση ή στον εξαναγκασμό σε παραίτηση σε αρκετούς ακόμα. Στην τελευταία περίπτωση, αυτό γίνεται συνήθως με κάποιο τυράκι που θα εξαγοράσει την σιωπή του/της εργαζόμενου/ης και θα διαιωνίσει μια συνολική στρατηγική αναδιάρθρωσης που θέλει τους/τις εργαζόμενους/ες σε συνεχή εγρήγορση και ανασφάλεια για το αν θα έχουν ή δεν έχουν δουλειά την επόμενη μέρα, μεταφέρει το κόστος και την ευθύνη εκπαίδευσης σε νέα εργαλεία και τεχνολογίες στους ίδιους τους/τις εργαζομένους/ες και βάζει συναδέλφους/ισσες να ανταγωνίζονται για να διεκδικήσουν μια θέση σε κάθε νέο οργανωτικό μοντέλο.
Επιπλέον, οι καταγγελίες για αυξημένο φόρτο εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες (ειδικά κατά την τηλεργασία) και εργασία σε αργίες πληθαίνουν, όπως πληθαίνουν και οι εργαζόμενοι/ες που φλερτάρουν με το burnout. Προφανώς, όλα αυτά δεν έρχονται σε κενό χρόνο αλλά συνδέονται με τη συνεχή ανάγκη για αυξανόμενη κερδοφορία για τους μετόχους και τη διοίκηση στα πλαίσια της οποίας η Pfizer στοχεύει στη μείωση του κόστους παραγωγής κατά περίπου 7,7 δισεκατομμύρια δολάρια έως το τέλος του 2027. Δεν έχουμε αυταπάτες πως οι εργαζόμενοι/ες και ανάγκες τους είναι αυτοί που θα καλεστούν να πληρώσουν ξανά την νύφη σε ακόμα ένα success story της επιχειρηματικότητας, ενός ακόμα προβαλλόμενου εργασιακού παραδείσου όπως η Pfizer.
Σε μια περίοδο όπου η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα οξύνεται και οι εργαζόμενοι/ες καλούνται ξανά να πληρώσουν το κόστος των οικονομικών ανταγωνισμών, των κρίσεων του συστήματος και των πολέμων που αυτές γεννούν γίνεται αντιληπτό πως η συλλογική ταξική οργάνωση και η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικαλιστικά τους όργανα είναι μονόδρομος.
Διεκδίκηση τώρα τόσο αξιοπρεπούς και σταθερής δουλειάς με ανθρώπινους ρυθμούς και δικαιώματα, αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος των πραγματικών αναγκών, όσο και απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που γεννούν τις κρίσεις.
● Καμία απόλυση εργαζομένου/ης. Άμεση επαναπρόσληψη κάθε απολυμένου/ης.
● Καμία βλαπτική μετακίνηση εργαζομένων που κλείνουν τα τμήματά τους,
επανεκπαίδευση και εξασφάλιση αντικειμένου σε όσους είναι στον αέρα.
● Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στο ύψος των αναγκών των εργαζομένων για πραγματικές
αυξήσεις στον μισθό και κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
● Τέλος στους εκφοβισμούς και στη παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής δράσης.
